Disa barna që përdoren gjerësisht për trajtimin e diabetit të tipit 2 mund të rrisin rrezikun e një komplikimi serioz të quajtur ketoacidozë, veçanërisht te pacientët me peshë të ulët trupore ose me faktorë të tjerë rreziku.
Bëhet fjalë për inhibitorët SGLT2, një grup barnash që ndihmojnë në uljen e nivelit të sheqerit në gjak duke rritur sasinë e glukozës që eliminohet përmes urinës.
Këto barna përdoren gjithashtu për të ulur rrezikun e insuficiencës kardiake dhe sëmundjeve të veshkave, ndërsa disa studime kanë treguar se ato mund të ndihmojnë edhe në humbjen e peshës.
Megjithatë, një studim i ri nga Instituti Karolinska në Suedi ka identifikuar disa kategori pacientësh që mund të jenë më të rrezikuar nga ketoacidoza gjatë përdorimit të këtyre medikamenteve.
Çfarë është ketoacidoza?
Ketoacidoza ndodh kur në gjak grumbullohen nivele të larta të ketoneve, përbërës që krijohen kur trupi fillon të përdorë yndyrën si burim kryesor energjie.
Kur ketonet grumbullohen në nivele të rrezikshme, ato mund të ndryshojnë ekuilibrin kimik të gjakut dhe të shkaktojnë komplikime potencialisht kërcënuese për jetën.
Më herët është sugjeruar se inhibitorët SGLT2 mund ta nxisin organizmin të përdorë më shumë yndyrë për energji, duke rritur në disa raste prodhimin e ketoneve.
Studimi analizoi rreth 280 mijë pacientë
Hulumtuesit suedezë analizuan të dhënat shëndetësore të rreth 280 mijë pacientëve me diabet të tipit 2 që trajtoheshin me inhibitorë SGLT2.
Në këtë grup përfshihen barna si dapagliflozin, canagliflozin, empagliflozin dhe ertugliflozin.
Rezultatet treguan se rreziku për ketoacidozë ishte më i lartë te pacientët që kishin pasur më parë këtë komplikim, te personat me nivel të lartë të sheqerit në gjak, ata me peshë të ulët trupore ose me shenja të kequshqyerjes.
Rrezik më të lartë kishin gjithashtu pacientët me histori të episodeve të hipoglikemisë, pra uljes së rrezikshme të sheqerit në gjak.
Sipas studiuesve, infeksionet ishin shkaktari më i zakonshëm që paraprinte shfaqjen e ketoacidozës.
Problemet e veshkave, goditjet në tru dhe ndërhyrjet e mëdha kirurgjikale u shfaqën gjithashtu më shpesh te pacientët që zhvilluan këtë komplikim.
Rreziku nuk kufizohet vetëm në muajt e parë
Një nga gjetjet më të rëndësishme të studimit ishte se rreziku ishte më i lartë në muajt e parë të trajtimit, por nuk zhdukej më pas.
Sipas studiuesve, ai vazhdonte gjatë gjithë kohës që pacientët merrnin këto barna.
Kjo është veçanërisht e rëndësishme sepse shumë studime të mëparshme ishin fokusuar kryesisht në rrezikun gjatë fazave të para të trajtimit.
Peter Ueda, profesor në Institutin Karolinska, theksoi se rezultatet nuk duhet të interpretohen si arsye për të shmangur këto barna.
“Inhibitorët SGLT2 sjellin përfitime të rëndësishme mjekësore për shumë pacientë. Gjetjet tona synojnë të ndihmojnë në identifikimin më të mirë të pacientëve me rrezik të lartë dhe në përdorimin më të sigurt të këtyre barnave”, tha ai.
Studiuesit shpresojnë që rezultatet të ndihmojnë gjithashtu mjekët të përcaktojnë se kur duhet ndërprerë përkohësisht ose përfundimisht trajtimi te pacientët me rrezik të shtuar.
Cilat janë simptomat paralajmëruese?
Sipas NHS, shenjat e ketoacidozës mund të përfshijnë etje të shtuar dhe urinim më të shpeshtë se zakonisht.
Simptoma të tjera mund të jenë dhimbja e barkut, të përzierat, të vjellat, diarreja dhe turbullimi i shikimit.
Shenja më serioze përfshijnë frymëmarrje jashtëzakonisht të thellë, erë të frymës që mund të kujtojë aromën e frutave, lodhje të skajshme, përgjumje dhe konfuzion.
Ketoacidoza kërkon trajtim urgjent mjekësor.
Studiuesit kërkojnë monitorim më të kujdesshëm
Hulumtimi i ri vjen pas të dhënave të tjera që tregojnë një rritje të rasteve të ketoacidozës në Mbretërinë e Bashkuar.
Një studim i Imperial College London raportoi se rastet ishin rritur me 81 për qind mes viteve 2015 dhe 2023.
Ekspertët theksojnë se pacientët nuk duhet t’i ndërpresin vetë barnat e përshkruara.
Megjithatë, personat që marrin inhibitorë SGLT2, veçanërisht ata që kanë peshë të ulët trupore, histori të ketoacidozës, probleme me sheqerin në gjak ose sëmundje të tjera serioze, duhet të diskutojnë me mjekun për rrezikun individual dhe për shenjat që kërkojnë ndërhyrje të menjëhershme. /GazetaExpress/
