Terapia zëvendësuese me testosteron, e përdorur nga mijëra meshkuj për trajtimin e niveleve të ulëta të këtij hormoni, mund të rrisë rrezikun e një çrregullimi të rrezikshëm të ritmit të zemrës, paralajmërojnë studiuesit.
Sipas një analize të re shkencore, nivelet tepër të larta të testosteronit mund të lidhen me fibrilacionin atrial, një gjendje në të cilën zemra rreh në mënyrë të çrregullt.
Fibrilacioni atrial mund të rrisë rrezikun për dështim të zemrës dhe goditje në tru, ndaj ekspertët theksojnë rëndësinë e monitorimit të kujdesshëm të pacientëve që përdorin terapi me testosteron.
Çfarë është terapia zëvendësuese me testosteron?
Terapia zëvendësuese me testosteron, e njohur si TRT, përdoret për të kompensuar mungesën e këtij hormoni te meshkujt organizmi i të cilëve nuk prodhon sasi të mjaftueshme.
Kjo gjendje njihet si hipogonadizëm.
Megjithëse niveli i testosteronit bie gradualisht me kalimin e moshës, vlerësohet se vetëm rreth dy deri në pesë për qind e meshkujve kanë mungesë klinike të hormonit.
Nivelet shumë të ulëta mund të shkaktojnë lodhje, humor të ulët, vështirësi në përqendrim dhe kujtesë, si dhe ulje të dëshirës seksuale.
Megjithatë, vitet e fundit TRT është bërë gjithnjë e më popullore edhe te meshkujt që nuk kanë diagnozë të konfirmuar të hipogonadizmit, për shkak të pretendimeve se mund të rrisë energjinë dhe performancën fizike.
Kjo ka bërë që disa meshkuj t’i drejtohen klinikave private për trajtim.
Rreziku mund të jetë më i lartë kur testosteroni rritet tepër
Studiues nga Kansas City Veterans Affairs Medical Centre në SHBA shqyrtuan të dhëna nga studime të mëparshme që kishin analizuar lidhjen mes testosteronit dhe fibrilacionit atrial.
Ata arritën në përfundimin se rreziku mund të jetë më i lartë si te meshkujt me nivele shumë të ulëta të testosteronit, ashtu edhe te ata me nivele tepër të larta.
Rreziku më i ulët u vërejt te personat që kishin nivele të testosteronit afërsisht në mesin e intervalit normal.
Sipas studiuesve, kjo tregon se doza e terapisë dhe niveli që synohet të arrihet duhet të përcaktohen individualisht për secilin pacient.
“Si testosteroni tepër i ulët, ashtu edhe ai tepër i lartë duket se rrisin rrezikun e fibrilacionit atrial. Kjo do të thotë se doza dhe niveli i synuar kanë rëndësi”, tha Rajat Barua, një nga autorët e analizës.
Sipas tij, trajtimi duhet të personalizohet dhe të monitorohet në mënyrë të vazhdueshme.
Jo të gjitha format e terapisë veprojnë njësoj
Testosteroni mund të merret në forma të ndryshme dhe disa prej tyre shkaktojnë luhatje më të mëdha të nivelit të hormonit në gjak.
Xheli me testosteron aplikohet çdo ditë në lëkurë dhe përthithet gradualisht në qarkullimin e gjakut.
Injeksionet që jepen çdo disa javë mund të shkaktojnë një rritje të fortë të testosteronit menjëherë pas administrimit, e më pas niveli bie gradualisht deri në dozën e ardhshme.
Këto luhatje mund të jenë të konsiderueshme.
Nga ana tjetër, injeksionet me veprim më të gjatë e çlirojnë testosteronin më ngadalë dhe mund të përdoren në intervale prej rreth 10 deri në 14 javësh, duke mbajtur nivele më të qëndrueshme.
Studiuesit sugjerojnë se personat me rrezik më të lartë për çrregullime të ritmit të zemrës mund të përfitojnë nga forma të trajtimit që shmangin ngritjet dhe rëniet e menjëhershme të testosteronit.
Rënia e testosteronit me moshën nuk do të thotë gjithmonë se nevojitet trajtim
Nivelet e testosteronit zakonisht fillojnë të bien gradualisht pas moshës 30-vjeçare, me rreth një deri në dy për qind në vit.
Megjithatë, ekspertët theksojnë se një nivel më i ulët në moshë më të avancuar nuk do të thotë automatikisht se personi ka hipogonadizëm ose se duhet të marrë TRT.
Pikërisht për këtë arsye, përdorimi i testosteronit pa diagnozë të qartë dhe pa mbikëqyrje mjekësore është kritikuar nga specialistët.
Më herët janë ngritur shqetësime edhe për efekte të tjera anësore, përfshirë shtimin në peshë dhe zmadhimin e prostatës.
Çfarë duhet të kontrollohet para dhe gjatë trajtimit?
Autorët e analizës thonë se mjekët mund të vlerësojnë rrezikun për fibrilacion atrial duke kontrolluar disa faktorë para fillimit të terapisë.
Këtu përfshihen obeziteti, apnea e gjumit, tensioni i lartë i gjakut dhe konsumimi i alkoolit.
Pacientët që marrin testosteron duhet gjithashtu të kontrollojnë rregullisht ritmin e zemrës dhe tensionin arterial, në mënyrë që trajtimi të mbetet sa më i sigurt.
Studiuesit theksojnë se përfundimet e tyre bazohen në rishikimin e provave ekzistuese dhe nuk dëshmojnë se terapia me testosteron shkakton drejtpërdrejt fibrilacion atrial te çdo pacient.
Megjithatë, rezultatet sugjerojnë se përdorimi i TRT duhet të bëhet vetëm kur ka indikacion të qartë mjekësor, me dozë të përshtatur individualisht dhe me monitorim të vazhdueshëm. /GazetaExpress/
