Një rast i pazakontë mjekësor ka tërhequr vëmendjen e studiuesve pasi një grua 40-vjeçare u diagnostikua me katër sëmundje të ndryshme autoimune që prekin sistemin gastrointestinal dhe organet e lidhura me të.
Rasti, i publikuar në revistën shkencore “Frontiers in Immunology”, tregon kompleksitetin e sëmundjeve autoimune dhe mënyrën se si një çrregullim i sistemit imunitar mund të ndikojë njëkohësisht në disa organe.
Fillimisht kishte tri diagnoza autoimune
Pacientja po trajtohej tashmë për tri sëmundje të rëndësishme autoimune: kolit ulçeroz, hepatit autoimun dhe kolangit primar sklerozant.
Gjendja e saj u komplikua më vonë nga një anemi e rëndë për shkak të mungesës së hekurit.
Mjekët fillimisht kërkuan të përcaktonin nëse anemia lidhej me kolitin ulçeroz ose me ndonjë gjakderdhje të brendshme.
Megjithatë, koliti ishte në remision dhe ekzaminimet nuk treguan burim të dukshëm gjakderdhjeje.
Kjo ngriti një tjetër pyetje: pse organizmi i pacientes nuk po arrinte ta përthithte siç duhet hekurin?
Analizat zbulojnë edhe gastritin autoimun
Pas analizave të mëtejshme të gjakut dhe ekzaminimit të mukozës së stomakut, mjekët zbuluan se pacientja vuante edhe nga gastriti autoimun.
Kjo sëmundje zhvillohet kur sistemi imunitar sulmon gabimisht qelizat e stomakut, duke dëmtuar funksionimin normal të tij dhe, në disa raste, përthithjen e lëndëve ushqyese.
Kjo diagnozë e katërt ofroi një shpjegim të mundshëm për mungesën e rëndë të hekurit.
Kombinimi ngjan me një sindromë të rrallë
Sipas autorëve të rastit, kombinimi i këtyre sëmundjeve ngjan me një formë të rrallë të çrregullimeve autoimune të njohur si sindroma autoimune poliglandulare e tipit 3B.
Megjithatë, raste të tilla kërkojnë vlerësim individual dhe diagnoza nuk duhet përgjithësuar vetëm mbi bazën e kombinimit të sëmundjeve.
Rasti tregon se një sistem imunitar i çrregulluar mund të prekë disa organe dhe se shfaqja e një sëmundjeje autoimune mund të shoqërohet me rrezik më të lartë për zhvillimin e një tjetre.
Ekspertët kërkojnë kontrolle më të kujdesshme
Studiuesit theksojnë rëndësinë e kontrolleve të synuara te pacientët që tashmë janë diagnostikuar me një sëmundje autoimune, veçanërisht kur shfaqen simptoma të reja që nuk shpjegohen nga diagnoza ekzistuese.
Në raste të tilla, simptoma si anemia, lodhja e vazhdueshme, problemet me tretjen ose ndryshimet në analizat laboratorike mund të kërkojnë hetime shtesë.
Studimet epidemiologjike të cituara në shkrim sugjerojnë gjithashtu se numri i diagnozave të reja të disa sëmundjeve autoimune ka ardhur duke u rritur, megjithëse ritmet ndryshojnë ndjeshëm sipas llojit të sëmundjes.
Rasti i 40-vjeçares nënvizon edhe një herë se sëmundjet autoimune mund të jenë komplekse dhe se simptomat e reja te pacientët me diagnoza ekzistuese nuk duhet të neglizhohen. /GazetaExpress/
