Duhet shumë më tepër se dashuria që një marrëdhënie të zgjasë

0

Sa shumë na konsumon dhe sa shkatërrues është rrethi vicioz në të cilin jemi lënduar dhe pastaj, pavarësisht çdo gjëje, falim. Cikli përsëritet deri në shterimin e energjisë, deri në shterimin e dashurisë, deri në shterimin e dinjitetit.

Kush prej nesh nuk do të donte të shmangte shijen e hidhur të mungesës së dashurisë, kush nuk do të donte të shmangte zhgënjimet dhe dështimet.

Kush nuk do të donte të binte në dashuri për herë të pare me personin e duhur dhe jo të gabuar; por e vërteta është se është e pashmangshme të vuash dhe se ndonjëherë është e nevojshme të rrëzohëmi për të mësuar.

Kur biem në dashuri, ne priremi të idealizojmë personin që është në krahun tonë, ne refuzojmë të pranojmë të metat dhe kufizimet e tij, besojmë fort në idenë që ne jemi me personin e ëndrrave, me dashurinë e jetës sonë.

Sa shpesh ndodh që të kapemi tek dikush që në fund të fundit e di se na bën të ndjehemi keq, që na shkakton më shumë plagë sesa gëzime.

Dhe pavarësisht nga gjithçka, ne ende mbështetemi në fantazitë tona dhe refuzojmë të pranojmë realitetin.

Por a ia vlen me të vërtetë të falim kohën tonë?

Për fat të keq, do ta kuptojmë vonë që koha kalon dhe nuk fal, se koha jonë është e kufizuar dhe se momentet për të jetuar, për të ëndërruar dhe për të qeshur nuk janë të përjetshme, ne do ta kuptojmë kur të jetë vonë se nuk duhet të humbasim kohën tonë me një person që nuk na vlerëson.

Në të vërtetë, jeta dhe dashuria janë bërë për t’u gëzuar.

Mendojmë pak për të ardhmen, duke u përqëndruar në 10 ose 15 vjet, por mund të jetë e trishtë që të zgjohemi dhe të mendojmë se ne nuk kemi jetuar me të vërtetë, që kemi humbur kohë, të cilën i dhamë dikujt që nuk ka ditur të na dojë, sa e trishtueshme të pranojmë se ne nuk kemi qenë në gjendje për të luftuar për ëndrrat tona, apo se ne nuk kemi qenë në gjendje për të zgjedhur atë që kemi merituar, çka na mohoi mundësinë për të gjetur një dashuri të vërtetë nga frika e vetmisë.

Dashuria është një ndjenjë hyjnore, megjithatë, duhet të jetë e ndërsjellë dhe e sinqertë, për shkak se ajo është e pastër, kur ajo është e fuqishme. Por dashuria nuk është e mjaftueshme kur ajo nuk shkëmbehet me të njëjtin intensitet, ajo konsumohet dhe dobësot kur nuk shprehet me sinqeritet, bëhet toksike, e lodhshme, vrasëse, transmeton 04 Online.